Reveller Guerrilla

Penulis buat  masa ini belum melihat lagi apa-apa ulasan tentang kesalahan-kesalahan PAS sepanjang PRU 12 tempoh hari. Walaupun agak lama, tetapi isu ini wajar diambil iktibar oleh ramai orang terutamanya yang yakin sangat dengan “keputusan kepimpinan”. PAS seolah-olah kurang diberi perhatian kerana ramai termasuklah penulis sendiri mengacukan papan tulis ke arah Mami Anwar. Namun, kita harus ingat, bahawa sesiapa yang sayangkan Islam akan selalu memuhasabah UMNO dan juga PAS kerana ia adalah tonggak politik orang Melayu-Islam.

Berikut adalah kesalahan-kesalahan siasah dan syarak tentang keputusan yang dilakukan oleh pimpinan PAS dalam beberapa isu:

1) Kes Saiful Bukhari

Penulis mengambil ini sebagai yang pertama kerana inilah sikap dan ijtihad pimpinan PAS yang paling berbahaya dan sebenarnya boleh dijadikan peluru percuma oleh musuh Islam yang sebenar.

Penulis telah perasan lompang besar ini tetapi bimbang jikalau artikel penulis boleh membuka ruang untuk pertikaian hukum Islam tatkala pimpinan PAS lebih sibuk berangan untuk menjatuhkan UMNO dan tidak bersedia untuk mendalami hukum fiqah bagi memuaskan hati.

Kes tuduhan liwat Saiful Bukhari adalah lompang kepada perlaksaan hukuman terhadap jenayah rogol mengikut hukum syarak. Saiful Bukhari mengaku dipaksa diliwat dalam laporan polisnya dan pimpinan PAS telah mengeluarkan hukum qazaf terhadap kes Saiful vs Anwar Ibrahim ini.

PAS bernasib baik kerana pihak Sisters in IIslam, harbiyyuun DAP dan aparat mereka di dalam DAP dan Majlis Peguam tidak mengambil kesempatan dari lompang dari kegopohan PAS membela Anwar dan menjatuhkan qazaf terhadap Saiful.

Andaikata pihak musuh Islam mengambil qias daripada kes Saiful, maka nyatalah undang-undang hudud yang dikemukakan oleh PAS tidak bersedia menghadapi kes rogol ataupun apa-apa jenayah seks paksa. Jikalau PAS lebih berhati-hati dalam menyatakan sokongan kepada Anwar dan tidak mengqazafkan Saiful maka perkara ini tidak berlaku.

Ini adalah kegopohan PAS yang penulis tidak dapat terima kerana mendahulukan matlamat politik dari keindahan syariah Islam dalam menghukumi serta mengadili suatu kes. Di sini penulis lebih berat kepada Mufti Perlis dan nyata di sini PAS kurang nijaksana dan perbuatan PAS boleh mendatangkan fitnah kepada Islam.

2) Muzakarah PAS-UMNO

Di sini PAS sekali lagi membuat kesalahan politik yang berat terhadap kelangsungan perlaksanaan hukum Islam di Malaysia.

PAS sepatutnya meletakkan syarat kepada UMNO yang sekarang “lemah” tentang perlaksanaan hukum syarak di negeri-negeri yang dikuasai oleh PAS. Harus diingat bahawa peluang untuk melaksanakan hukum Islam di negeri-negeri dikuasai PAS di bawah Pakatan Rakyat adalah tidak pasti. Pakatan Rakyat tidak komited dengan perlaksanaaan undang-undang jenayah Islam.

Bagi penulis, keadaan UMNO yang “lemah” dan cube “mengekalkan “kuasa” itu seharusnya diambil peluang oleh PAS untuk melaksanakan hukum Islam di Kelantan ,Perak dan Kedah serta  cubaan  yang sama di Terengganu dan Perlis yang masih dikuasai UMNO tetapi majoriti umat Islam.

PAS sepatutnya mengkaji sistem di Nigeria di mana bahagian utara negara itu dari kaum Fulani dan Hausa (beragama Islam) mengamalkan undang-undang Islam. Namun, tiada bukti bahawa PAS berusaha untuk menjalankan usaha ke arah itu dan perkara yang diketengahkan hanyalah soal kuasa semata-mata.

Jikalau PAS mendahulukan perkara perlaksanaan hukum Islam di negeri-negeri utara Malaysia yang dikuasai PAS tempoh hari, dan hanya akan bersetuju menyertai Barisan Nasional dengan prasyarat tersebut, maka kita boleh melihat sejauh manakah PAS ikhlas memperjuangkan hukum  Islam dan sejauh mana pula UMNO tidak mahukan Islam.

Tetapi, PAS gagal. PAS lebih berminat dengan kejatuhan UMNO dari kebangkitan Islam. Peluang untuk melaksanakan hukum Islam buat kali pertama dalam sejarah Malaysia gagal kerana kurang cerdiknya PAS dalam percaturan politik umat.

3) Penerimaan Jawatan MB Perak oleh Dato’ Seri Nizar

Sesungguhnya mengikut sunnah perjuangan Rasulullah, perkara yang diputuskan oleh PAS menerima jawatan MB Perak adalah mungkar.

Ini bersesuaian dengan sirah Rasulullah SAW yang menolak tawaran untuk menjadi Raja Makkah jikalau Rasulullah SAW berhenti berdakwah kepada musyrikin Makkah.Sepatutnya, jawatan itu diberikan sahaja kepada wakil kepada PKR kerana nyatalah perlaksanaan dakwah dan juga kekuatan Melayu-Islam ditentukan oleh DAP.

Sepanjang pemerintahan Nizar tidak ada kebaikan yang diperolehi oleh orang Islam di Perak. Hanya muktamar PAS sahaja yang nampak Islamik tetapi lain-lainnya lebih menguntungkan kaum Cina. Kita tidak dengar bantuan atau sumbangan kepada ma’ahad-ma’ahad ataupun pondok-pondok terutamanya di utara Perak sedangkan di situlah pengkalan pertama gerakan Islam di Malaysia yakni seperti Ma’had Ihya’ Al sharif Semanggol yang menerbitkan Partai Hizbul Muslimin sebelum PAS ditubuhkan. Harus diingat, kerusi PAS yang pertama adalah di kawasan Kerian yakni di Perak.

Bahkan, jikalau PAS Perak benar-benar sayangkan Islam, muzakarah UMNO-PAS sepatutnya mengutamakan pembentukan kerajaan berteraskan syari’ah di Perak dengan majoriti dari UMNO-PAS. Tetapi, PAS lebih mengutamakan kuasa dan malangnya PAS hanya tinggal lebai malang sahaja di kerusi MB itu.

Keuntungan PAS hanya satu, memperolehi MB yang tahu cakap Mandarin dan Tamil sahaja, tetapi Islam tidak dapat apa-apa.

4) Sokongan Terhadap Perubahan Kerajaan

Pas berulangkali diingatkan bahawa mereka mempunyai potensi sebagai ” The Kingmaker” tetapi mereka tidak pernah menggunakan peluang itu sebaik-baiknya demi Islam.

PAS lebih banyak menari mengikut paluan gendang orang lain dari menentukan paluang gendang itu sendiri. PAS acapkali dicabar dengan isu Forum Memeluk Islam, Isu Azan dan pelbagai lagi. Tetapi, PAS tidak mendepani isu.

PAS tidak mengambil peluang memberi kata dua terhadap Anwar dan bertegas dengan perlaksanaan undang-undang Islam. PAS hanya menanti apakah perkara yang berlaku selepas kejatuhan Barisan dan bukannya mahu kata putus dengan jaminan bertulis adakah Islam akan didaulatkan oleh kerajaan baru tersebut.

PAS melukut di tepi gantang walhal tanpa penyertaan PAS, Anwar memerlukan lebih 50 orang ahli parlimen untuknya menubuhkan kerajaan. Tetapi, PAS gagal menggunakan posisi tersebut untuk kepentingan Islam.

PAS sepatutnya menggunakan peluang tersebut semasa Anwar bertanding Parlimen tetapi pimpinan PAS terlalu bacul untuk memberi kata dua. Anwar tidak akan menang jikalau PAS memboikot pilihanraya kecil tempoh hari sekiranya Anwar tidak mahu komited terhadap perjuangan Islam.

Begitulah 4 kesalahan besar PAS sepanjang tempoh dari 8 Mac sehinggalah 16 September yang lalu. Ketumpulan pemikiran dan penyusunan strategi PAS dalam mendaulatkan Islam dan juga kebodohan PAS dalam embuka ruang melemahkan  Islam menyebabkan peluang perlaksanaan hukum islam terbantut.

Ada yang mungkin masih menjadi Mat Jenin mengatakan bahawa mungkin kerajaan PR akan melaksanakan hukum Islam 100% dan bukan seperti cadangan penulis iaitu di negeri majoriti Islam. Namun, buat masa ini dengan mengharapkan PR, mimpi tersebut tidak akan menjadi kenyataan dengan DAP sebagai duri besar dalam daging.Malahan PAS sudah malu untuk mempertahankan dasar negara Islam dan juga perlaksanaan jenayah syariah untuk menyukakan hati orang kafir walaupun Allah amat membencinya.

Kesimpulan yang telah lama dibuat oleh pengikut JIM/IRC, Hizbut Tahrir, Rufaqa’ Al Arqam dan Tabligh berdasarkan analisa penulis adalah politik PAS bukanlah untuk memperjuangkan Islam tetapi adalah lebih untuk kuasa bagi kumpulan manusia tertentu dan 3/4 darinya didasari oleh sifat dengki khianat, hasad dan perut hijau mereka terhadap UMNO Dsemata-mata

Dipetik dari blog Maharaja Zhou.

“In 2008 already over RM125 billion has been withdrawn from the country by investors weary of a government that has failed to implement a single reform to ensure judicial independence and that continues to use draconian laws such as the ISA to detain its citizens without due process of law.” - Anwar Ibrahim 

ISA telah wujud sejak berpuluh tahun. Namun mengapa baru hari ini pelabur bimbang dengan kerajaan. Apakah ia kerana ISA atau kerana Anwar Ibrahim? 

Anwar sudah diketahui mempunyai hubungan rapat dengan US dan Barat. Ini menimbulkan tanda tanya di mana Anwar mendapat jumlah tersebut jika ia tidak terbabit dengan perancangan ini?

Kita juga tertanya-tanya apakah pengeluaran pelabur asing ini tidak ada kena mengena dengan membantu usaha Anwar menukar kerajaan?

Dalam sejarah politik, hanya ketika rakyat “lapar” sahaja maka pemerintahan akan berubah secara drastik dan luar biasa.Tidak mustahil inilah yang sedang direncanakan oleh Anwar dan para sahabatnya dari Barat.

Ini bukan kali pertama Anwar Ibrahim sanggup melakukan apa sahaja demi memastikan beliau akan berjaya menjadi Perdana Menteri. Sejarah politik Anwar membuktikan beliau sanggup menipu, berbohong dan membiar rakyat terseksa jika itu dapat membantunya menjadi Perdana Menteri.

1970-an

Pada tahun 1970-an beliau mengaturkan satu tunjuk perasaan di Baling sehingga mencetuskan rusuhan. Rusuhan terscetus kerana Anwar mendakwa petani di Baling terlalu miskin sehingga ada yang mati kelaparan. Maka berbondong-bondonglah mahasiswa mengadakan tunjuk perasaan di Universiti Malaya dan mogok lapar di Baling.

Huru-hara negara dan kerajaan dibuatnya. Namun sehingga kini tiada seorang saksi atau satu bukti pun menunjukkan ada orang di Baling ketika itu mati kelaparan.

1997

Pada 1997 sekali lagi Anwar mengambil kesempatan atas masalah ekonomi bagi mencetuskan kemarahan rakyat terhadap kerajaan terutamanya Perdana Menteri, tun Dr. Mahathir.

Ketika dilanda krisis matawang, Anwar menyerang polisi kerajaan dari dalam dengan menuduh Dr. Mahathir antara punca masalah ekonomi negara ketika itu. Anwar sedar rakyat yang susah dan marah akan bangkit dijalanan bagi menjatuhkan Perdana Menteri.

Jadi sebagai Menteri Kewangan beliau memulakan langkah-langkah menjerut rakyat. Kadar pinjaman Asas (BLR) dan kadar faedah dinaikkan berkali ganda. Beliau juga mengguna pakai pelbagai saranan IMF yang menyusahkan rakyat kerana ia telah berkesan ketika itu menjatuhkan Perdana Menteri Thailand dan Presiden Indonesia.

Anwar menghalang usaha membantu syarikat-syarikat bermasalah ketika itu akibat kejatuhan matawang negara. Beliau menggunakan mantera-mantera barat seperti kronisme, nepotisme dan bail-out boleh meruntuhkan ekonomi negara bagi menghalang sebarang usaha pemulihan syarikat-syarikat besar ini.

Tujuan Anwar ketika itu ialah mahu melihat syarikat-syarikat ini jatuh dan menyebabkan puluhan ribu rakyat hilang mata pencarian. Jika ini berlaku sudah tentu lagi ramai yang marah kepada kerajaan dan ini akan mempercepatkan proses perubahan kuasa dari Dr. Mahathir kepada beliau.

Demikian bagi Anwar, rakyat yang menderita ialah satu kebaikan kepadanya, kerana ini akan mempercepatkan kejatuhan musuh politiknya.

Anwar sanggup meletakkan negara ini di bawah telunjuk IMF asalkan beliau berjaya menjadi Perdana Menteri. Nasib baik Dr. Mahathir ketika itu cepat sedar permainan licik Anwar.

Justeru jika hari ini pelaburan asing makin berkurangan dan ramai yang keluar, adalah tidak mustahil ini merupakan rancangan kali kedua US untuk menjadikan Anwar sebagai PM setelah gagal pada 1997.

Siapakah Anwar yang begitu istimewa kepada US dan Barat akan terus menjadi tanda tanya. 

Cuma yang kita pasti, Anwar akan melakukan apa sahaja untuk menjadi Perdana Menteri Malaysia hatta jika perlu “mengorbankan” sebahagian rakyat pun. 

- Pokka: http://anwarisme.blogspot.com/